De Liefdesmarkt

Vorige week was ik in Amsterdam bij de presentatie van het boek De Liefdesmarkt, door Renzo Verwer. Een mens als iedereen, zoals wordt beweerd op de achterflap. Maar toch anders en bovendien uniek, lees ik elders. Dat dan weer wel.
Zijn zwakke punt was dat hij, zoals veel Nederlandse mannen, te veel de goedkeuring van vrouwen zocht, maar na vele dates en andere ontmoetingen is hij verstandiger geworden. Van die transformatie doet hij kond in ruim 300 bladzijden.

Kort samengevat ontmaskert de auteur de leugens en sprookjes over de liefde, zet hij zijn shockerende ontdekkingen op de relatiemarkt uiteen en maakt hij korte metten met misverstanden over de liefde.
Het is een handboek: ‘Met dit boek in de hand kunnen vrouwen de man begrijpen, en mannen de vrouw partij geven.’

Ik heb het inmiddels gelezen. Het is een boek vol boude beweringen die vaak hout snijden en waar ongetwijfeld soms ook een en ander tegenin te brengen is.
Renzo heeft zijn interessante, met veel citaten en verwijzingen onderbouwde visie met humor en zelfspot geschreven. Dit onder meer aan de hand van thema’s als Me, Myself & I, Een man mag niet huilen en Liefde, wat is dat liefde? Zoiets spreekt mij als muziekliefhebber uiteraard meteen aan.

De auteur illustreert zijn verhaal geregeld met songtekstfragmenten, variërend van Roxy Music (Love Is The Drug) en Beatles (Yer Blues, Eleanor Rigby) tot de veelzeggende Hazes-regels ‘Het was er warm en druk, ik zat naast een lege kruk’.
Daar kunnen we wat mee.
Bovendien, zo schrijft Renzo, ‘Iedereen die iets van liefde wil snappen, zou Substitute van The Who moeten luisteren en de tekst tot zich door laten dringen.’ Da’s geen vervelend huiswerk. Topnummer, alleen dat majestueuze intro al!

Eveneens vermakelijk zijn de tips in een van de bijlagen onder het kopje ‘Met welke openingszin scoor ik?’ Zo zou Leo Beenhakker bij vrouwen veel succes hebben met het prachtige ‘Ik ben Leo Beenhakker, ga je mee?’ Kan ik ook eens proberen natuurlijk, maar ja, waarschijnlijk lijk ik daarvoor te weinig op Beenhakker.
Beroemd zijn helpt wel, betoogt Renzo. Cabaretier Sjaak Bral zegt het wat plat, maar wel raak vermoed ik: ‘Als Bekende Nederlander gaan er benen voor je open die voor anderen gesloten blijven.’

De Haagse zanger Daan van Meerdervoort mailde mij ooit een mooi verhaal over een verleidingsmethode die naar zijn zeggen een zeer hoog percentage aan slagingskans heeft. Hij had het zelf verschillende keren met succes uitgeprobeerd, verzekerde hij mij.
(Renzo, let je ook even op!) Je gaat naar een homobar. Daar maak je een onschuldig praatje met een (lesbisch) meisje dat er leuk uitziet. Bij sluitingstijd vraag je waar ze woont. Na het willekeurige antwoord zeg je: goh, toevallig, ik woon daar twee straten vandaan. Zullen we samen naar huis fietsen? (nog mooier: kunnen we samen een taxi nemen en de kosten delen).

Het meisje in kwestie ziet daar natuurlijk geen enkel kwaad in, je bent immers homo denkt zij, en stemt toe. Onderweg op de fiets (of in de taxi) laat je je tussen neus en lippen door ontvallen dat je ‘het’ (homo immers) nog nooit gedaan hebt met een meisje. En dat je dat eigenlijk best wel uit nieuwsgierigheid een keer zou willen ondervinden.
Grote kans, volgens Daan, dat het meisje dat ook wel een leuk en spontaan idee vindt. Je mag met haar mee naar binnen, missie geslaagd.

Bedrog? Volgens de Theorie van Verwer kom je als man niet ver op de Liefdesmarkt zonder af en toe een beetje te jokken.
Voor wie het gaat uitproberen: veel succes en laat svp even weten hoe het ging!

De Liefdesmarkt, van Renzo Verwer (Compaan Uitgevers), kost overigens € 17,50.

Reacties zijn gesloten.