SagaDisc

Vorige week woensdag vertrokken vrouw Ciel en ik voor een korte vakantie in Frankrijk per automobiel naar Saint-Cyr de Favières, niet zo ver van Roanne, mocht dat de lezer wat zeggen.
Een reis van bijna 900 kilometer. Wij trekken voor zo’n reis twee dagen uit, zodat we lekker relaxed om een uur of elf kunnen vertrekken. Het is ten slotte vakantie.

Op de tweede reisdag zouden we door Maçon komen. Een stadje aan de Saône, onder Dijon en Beaune, met een geweldige platenzaak. Een zaak voor verzamelaarfreaks als ik.
Ik ontdekte hem tijdens een van de vele eerdere Franse vakanties, begin jaren negentig (van de vorige eeuw schijn je daar sinds 1 januari 2000 bij te moeten zeggen, maar ik ga er vanuit dat mijn intelligente lezersschare dat zelf wel kan bedenken).

Het was voor mij smullen geblazen in dit heerlijke eldorado, waarvan ik mij herinner dat de duisternis af en toe inviel als er een grote vrachtwagen recht voor de winkel stilhield in de file voor het stoplicht. Bij binnenkomst moest je een paar treden af om in de verlaagd liggende winkelruimte te arriveren. De hoeveelheid buitenlicht was door die ligging beperkt, zeker als er een zware tientonner voor de deur stond te ronken. Dan stond je met een singlehoesje tegen je brillenglazen aan gedrukt, want geduld was een onmogelijk te verlangen eigenschap in dit vinylparadijs.

Vooral de gecategoriseerde singlesbakken boden een waar genot voor de onverzadigbare, zoeklustige verzamelaar. Franse Beatlescovers, liedjes over St. Etienne, Summertimeversies van Franse artiesten, dat soort werk.
Ik bracht er die eerste keer zeker twee gelukkige uren door. Ciel heeft in de tussentijd, naar ik achteraf begreep, drie keer het stadje van links naar rechts en van onder tot boven bekeken. Schijnt een leuk stadje te zijn.

Een paar jaar later gingen we op bezoek bij vrienden in Bourg-en-Bresse, een kilometer of dertig daarvandaan. Uiteraard had ik vandaaruit een bezoekje aan deze ooit toevallig ontdekte zaak gepland.
Ik wist niet helemaal zeker meer of die in Maçon was of in het dertig kilometer noorderlijker gelegen Chalons-sur-Saône. Op de gok reden we vanuit Bourg eerst naar de laatstgenoemde plaats. Verkeerd dus, dan maar door naar Maçon, we waren nu toch aan het rijden. Leuk toch, Ciel, zo’n tochtje langs de rivier?

We troffen het niet, hij was gesloten. Vier weken zomervakantie. Hetzelfde is mij nadien nog een paar keer overkomen. Vorig jaar zouden we er langs komen, op weg naar hetzelfde adres waar we nu zitten, maar dan buiten de zomervakantietijd. Dat bood perspectief. De enige vrees was dat hij in deze tijden van verdwijnende platenzaken niet meer zou bestaan.

Toen we er vanaf de parkeerplaats naartoe liepen zag ik tot mijn eerste vreugde dat de zaak nog bestond. Wel ontwaarde ik van een afstandje dat het traliehek naar beneden was. Geen paniek, het was half een, dan houden de Fransen hun uitgebreide middagpauze. En mooie platen dienen goed beschermd te worden tegen kwaadwillenden.
Bij de winkel aangekomen bleek dat de zaak alle dagen open was, maar juist op die dag zijn sluitingsdag had. Driewerf merde.

Afgelopen week waren we er dus weer. Lopend van de auto naar de plek des (on)heils bekroop mij een onaangenaam voorgevoel. Ik herinnerde mij vaag van het vorig jaar dat die ene wekelijkse sluitingsdag op een dag viel dat je zoiets niet verwacht. Een donderdag bijvoorbeeld, en wat was het vandaag? Juist.
Aan het enthousiasme van de tekst op het grote papier op de winkeldeur af te lezen leidde de zaak nog altijd een levendig bestaan. Elke dag open stond er triomfantelijk, behalve dan natuurlijk… jeudi.

Ik baalde niet eens, ik wist vantevoren dat het zo moest zijn. Met mijn neus tegen de deurruit gedrukt stond ik kwijlend te kijken naar de voorste bakken vol schitterende ten inches en lp’s waar ik niet bij kon. Ergens achterin en aan de zijkant moesten de singlesbakken vol prachtige pareltjes staan.
Bij de gedachte dat de terugrit deze week wederom op een donderdag aanvangt, hemelvaartdag ook nog eens, dus dan is de winkel dubbel gesloten, berustte ik in mijn lot. ‘Wat ik heb ik toch een afgrijselijk leven’, citeerde ik Sjef van Oekel in gedachten.

SagaDisc schreef ik nog maar eens op een papiertje, om de naam nu eens voor altijd te onthouden. Elke dag open, behalve le jeudi. Zo’n briefje dat ik thuis op een handige plaats opberg, waarna ik het nooit meer kan terugvinden. En over een jaar (of wat) denk ik bij het plannen van een nieuwe vakantie in de regio: op welke dag was die zaak nou ook alweer gesloten…?

Voor de warm gemaakte liefhebbers heb ik hieronder wat gegevens van internet over SagaDisc genoteerd. Een website heeft de zaak nog altijd niet. Mocht een van jullie ooit in de buurt zijn en een bezoek afleggen, dan hoor ik graag hoe dat was, welke schitterende obscure Summertimes er stonden en wat ik verder allemaal gemist heb.

SAGADISC
411 QUAI JEAN JAURÈS, proche du pont de saint-laurent
71000 MACON , SAÔNE ET LOIRE
disques, vinyles, maxis, lp, ep, 33t, 45t, picture discs, cd, dvd, k7 audio, k7 vidéo, films, concerts, bd, livres, hi-fi, sono, diamants, saphirs, posters, gravure sur cd, collectors, singles, vente de disques

Reacties zijn gesloten.