Henk Borghuis

Omdat ik mijn conditie op peil wil houden en mijn gewicht in de gaten, besloot ik zaterdagmiddag met dat prachtige weer vanaf mijn Tilburgse adres maar eens een stevige wandeling te maken.
Al gauw kwam ik stomtoevallig langs Sounds, een geweldige cd- en platenzaak met dito tweedehandsplatenafdeling achterin. Bij het doorbladeren van de bakken kwam ik een hoop artiesten en bands tegen die ik wel aan mijn collectie zou willen toevoegen. Maar ja, tegenwoordig schijn je van de meest uiteenlopende artiesten hun complete catalogus zo van internet te kunnen rippen, gratis en al. Dus waarom zou je nog cd’s of platen aanschaffen?

Ik moest denken aan een klasgenoot, lang geleden, pakweg begin jaren 70. Toen ik een keer met mede-muziekfanaten besprak welke gloednieuwe singles de moeite waard waren om van ons zuurverdiende zakgeld te kopen begreep de genoemde klasgenoot, toevallig ook Jimmy geheten, niet waarom we überhaupt ons geld aan platen wilden uitgeven. Als je muziek wilde horen kon je toch gewoon naar de radio luisteren? Daar viel weinig tegen in te brengen.

Eigenlijk had ik toen al stante pede moeten stoppen met het aanschaffen van fysiek vastgelegde muziek, voor je het weet draaf je nogal door in die behoefte. Hoe je er dan aan toe zou kunnen zijn, als doorgedraaide vinyljunk, kun je lezen in een prachtig verhaal op http://www.maarwatishet.com/vrijmarkt.html .
Ik kwam hierop omdat ik googlede naar de naam ‘henk borghuis’. Waarom ik dat deed, leg ik een andere keer wel ‘s uit.

Reacties zijn gesloten.